Gamma-uil kan bijdragen aan bestrijding van watercrassula

Onderzoek in de Dintelse Gorzen laat zien dat rupsen van de inheemse gamma-uil schade kunnen veroorzaken aan watercrassula, een invasieve waterplant. Vooral bij hoge aantallen rupsen werd een duidelijke afname van de plant gemeten, terwijl watercrassula op locaties zonder rupsen juist verder groeide.

De veldproef bevestigt eerdere resultaten uit kasonderzoek, maar laat ook zien dat watercrassula sterk kan herstellen. Op plaatsen waar de soort al dichte matten had gevormd, konden de rupsen de snelle groei niet voldoende afremmen. Enkele weken nadat de rupsen waren verpopt, was veel van de aangevreten vegetatie alweer hersteld.

De resultaten sluiten aan bij de zogenoemde ecosysteemaanpak voor invasieve soorten. Daarbij ligt de nadruk niet alleen op het bestrijden van de exoot zelf, maar ook op het versterken van een gezond en veerkrachtig ecosysteem. De onderzoekers zagen dat de vraatschade groter was op locaties waar watercrassula samen groeide met inheemse soorten, zoals melkkruid. Dit suggereert dat een gevarieerde vegetatie de invasieve plant kwetsbaarder maakt dan wanneer deze een vrijwel gesloten monocultuur vormt.

De onderzoekers concluderen dat de gamma-uil geen zelfstandige oplossing biedt voor grootschalige bestrijding van watercrassula. Wel kan natuurlijke vraat een waardevolle bijdrage leveren wanneer deze wordt gecombineerd met andere beheermaatregelen die de dominantie van de soort verminderen en de ontwikkeling van een soortenrijk ecosysteem bevorderen. Ook andere inheemse planteneters, zoals insecten en slakken, zouden hierin mogelijk een rol kunnen spelen.

Lees hier het volledige artikel